Słowo kończące się na O na U
Ucho to część ciała służąca do słyszenia.
UFO oznacza niezidentyfikowany obiekt latający.
Udo to część nogi znajdująca się między biodrem a kolanem.
Uno to popularna gra karciana dla całej rodziny.
Udko to zdrobniale określona część nogi.
Uszko może oznaczać małe ucho albo pętelkę.
UPO to urzędowe poświadczenie odbioru dokumentu.
Umbro to znana marka odzieży i sprzętu sportowego.
Uomo po włosku oznacza mężczyznę lub człowieka.
Uroczo opisuje coś miłego i pełnego uroku.
Urwisko to stromy, skalisty brzeg lub zbocze.
Udało to forma czasownika oznaczająca powodzenie.
Urszulo to forma wołacza imienia Urszula.
Upadło oznacza, że coś przestało stać.
Ulico to forma wołacza rzeczownika ulica.
Ubranko to niewielki lub dziecięcy strój.
Umarło oznacza zakończenie życia przez istotę.
Ubogo opisuje skromne lub niedostatnie warunki.
Ukończono oznacza pomyślne zakończenie pracy.
Uzdrowisko to miejscowość o walorach leczniczych.
To poprawna polska forma czasownikowa.
To poprawna polska forma czasownikowa.
Przysłówek „ulgowo”, kończy się poprawnie na „o”
„Ugodowo” – przysłówek, ładne końcowe „o”
„Uzo” – anyżówka z Grecji, polski zapis z „o”
„Urodzinowo” – przysłówek, kończy się na „o”
To poprawne polskie słowo oznaczające przedmiot.
Rzeczownik abstrakcyjny, piękne „o” na końcu
Przysłówek od „ustawowy”, eleganckie „o” na końcu
To dopuszczalna forma nazwy własnej.
To poprawna polska forma czasownikowa.
To poprawna polska forma czasownikowa.
To poprawna polska forma czasownikowa.
To poprawna polska forma czasownikowa.
To poprawna polska forma czasownikowa.
To poprawna polska forma czasownikowa.
Przysłówek „umysłowo”, np. umysłowo chory.
Czas przeszły „uwalono”, pot. „obalono, przewrócono”.
To poprawna polska forma czasownikowa.
Rzeczownik „uroczysko”, miejsce w lesie, stare słowo.
Czas przeszły „ukryto”, bezosobowa forma czasownika.
- uwolniono
Czas przeszły „uwielbiano”, forma bezosobowa.
Potoczne „urodo” od „uroda”, np. „hej urodo!”.
Może być imię „Urno” lub nazwisko obce.
Czas przeszły „ulało”, np. „komuś się ulało”.
Czas przeszły „ustanowiono”, oficjalny styl.
Czas przeszły „ułożono”, np. „ułożono klocki”.
Czas przeszły „uległo”, np. „uległo zniszczeniu”.
Czas przeszły „ukarano”, bezosobowe, język urzędowy.
Czas przeszły „ustalono”, np. „ustalono termin”.
Czas przeszły „ulepiono”, np. „ulepiono bałwana”.
Forma „ulano”, odlewano metal w formy.
Czas przeszły „ukradziono”, forma bezosobowa.
Wołacz „Urszulko”, zdrobnienie imienia Urszula.
Czas przeszły od „umyć”, kończy się literą „o”.
Forma „umówiono” od „umówić”, poprawne „o” na końcu.
To poprawna polska forma czasownikowa.
Od „ujść”, „uszło” – poprawna forma z końcowym „o”.
„Uratowano” – czas przeszły bezosobowy, końcówka „o”.
To poprawna polska forma rzeczownika.
Forma „uleciało” od „ulecieć”, poprawne zakończenie „o”.
„Ukuło” – od „ukłuć”, poprawne słowo na „o”.
Imiesłów „udowodniono” od „udowodnić”, kończy się na „o”.
„Uważano” – bezosobowa forma czasownika, poprawne „o”.
„Usunięto” – forma bezosobowa, jasno kończy się „o”.
Przysłówek „ustrojowo”, w całości zakończony na „o”.
„Ustko” – potocznie o miejscowości Ustka, kończy się na „o”.
„Urozmaicono” – poprawna forma, ostatnia litera „o”.
„Uproszczono” – imiesłów zakończony na „o”.
Przysłówek „unikatowo”, normalne polskie słowo na „o”.
„Umiało” – forma czasu przeszłego, kończy się „o”.
To poprawna polska forma przymiotnika.
„Ukradło” – czas przeszły od „ukraść”, końcowe „o”.
„Ukoronowano” – bezosobowa forma, poprawne zakończenie „o”.
Formą czasownika „ukończyć”, kończy się na „o”.
Czas przeszły „układać”, poprawnie kończy się na „o”.
To dopuszczalna forma nazwy własnej.
Forma „udawać” w czasie przeszłym, prawidłowe „-no”.
Imiesłów od „ubezpieczyć”, poprawna forma z „-o”.
Forma od „upośledzić”, czas przeszły bezosobowy.
To polska forma czasownika oznaczająca zakończone polowanie.
Termin anatomiczny, część tarczy, z greki „umbo”.
Przymiotnik od „urlop”, np. klimat urlopowo luźny.
Forma czasownika „ulubić”, stylowo rzadka, ale poprawna.
Forma „ukoić” w czasie przeszłym, poprawne „-ono”.
„Unio” łac. „jeden”, też nazwa rodzaju małży.
Od „ulokować”, forma bezosobowa, końcówka „-ano”.
Potoczne zdrobnienie od „ulica”, np. „na ulko”.
Orden på listan Słowo kończące się na O na U kommer från spelare av ordleken Stad, Land, Flod.