Słowo kończące się na O na B
To podmokły teren, często porośnięty torfowiskami.
To ziemia nasycona wodą, zwykle miękka i grząska.
„Bongo” – rodzaj bębnów, także antylopa.
„Bobo” – potocznie małe dziecko, też marka zabawek.
„Boso” – przysłówek, bez butów, gołymi stopami.
„Bingo” – gra losowa i okrzyk „trafiłem!”.
To mebel przeznaczony do pracy lub nauki.
„Biało” – przysłówek, np. „jest tu biało od śniegu”.
„Bosko” – potocznie „świetnie”, „super”.
To część ciała łącząca nogę z tułowiem.
„Bombowo” – slangowo „świetnie, super”.
To teren przeznaczony do uprawiania sportu.
To miejsce, w którym wykonuje się pracę biurową.
„Babo” – wołacz od „baba”, też w zawołaniach.
„Brudno” – przysłówek, opis stanu zabrudzenia.
„Bambo” – imię z wiersza Tuwima, znane dzieciom.
To ozdobny przedmiot symbolizujący władzę królewską.
Kolor „bordo”, ciemny czerwony odc. wina.
To ważny składnik pożywienia i budulec organizmu.
„Bydło” – zwierzęta hodowlane, np. krowy.
„Bio” – skrót od „biologiczny”, eko żywność.
„Błogo” – stan przyjemnego spokoju.
„Bistro” – mała restauracja, słowo z francuskiego.
„Blisko” – niewielka odległość w przestrzeni.
„Bolerko” – krótkie damskie okrycie wierzchnie.
„Bogato” – w sposób wystawny, z przepychem.
„Było” – forma czasownika „być” w czasie przeszłym.
„Bemowo” – dzielnica Warszawy.
„Bruno” – męskie imię używane w Polsce.
„Brązowo” – w kolorze brązu, odcień barwy.
„Bajoro” – kałuża, małe błotniste jezioro.
„Brno” – duże miasto w Czechach.
To forma czasownika „boleć”, opisująca odczuwanie bólu.
„Bordowo” – w kolorze bordo, odcień czerwieni.
„Boho” – styl ubioru/dekoracji insp. hippisami.
Przysłówek od „bananowy”, brzmi bardzo bajkowo
To posiadanie wielu dóbr albo znacznego majątku.
To wspólnota osób połączonych więzią lub ideą.
„Boro” – szkło borokrzemowe lub neutralny termin.
Wyspa i prowincja Indonezji na Oceanie Indyjskim
Miasto w Szwajcarii, po polsku też „Berno”
Włoskie „dziecko”, w polszczyźnie potocznie o maluchu
Przymiotnik, forma od „blady”, poprawnie kończy się na „o”.
Przysłówek od „brzydki”, ocenia sposób wykonania
Imię irlandzkiego muzyka z U2, używane też w PL
Potoczne „bojo” – obawa, strach, lęk
Przymiotnik „buro”, znaczy ponuro, bez wyrazu
Marka AGD, używana jako nazwa firmy w polszczyźnie
„Bajo” – forma pożegnania, potocznie, żartobliwie
Przysłówek od „bajkowy”, coś jak z baśni
Potocznie o kobiecie, raczej żartobliwie lub pogardliwie
„Iść w bambuko” – potoczne oszustwo, nabranie kogoś
To niewielki zbiornik wodny, często wśród mokradeł.
Potocznie duże osiedle bloków mieszkalnych
Miasto w Kraju Basków w Hiszpanii
Rzeczownik; bielma na oku, kończy się na „o”.
Termin ekonomiczny, kwota „brutto” przed potrąceniami
Skrótowo o Bielsku-Białej, nazwa miasta w PL
Nazwa psich ciastek, używana w PL, końcówka „o”.
To forma czasownika „brać” używana w czasie przeszłym.
To istota czczona jako bóstwo lub siła nadprzyrodzona.
Zdrobnienie imienia „Bogdan”, potocznie, na „o”.
Instrument muzyczny z USA, w PL też „banjo”.
Małpa z Afryki, poprawna nazwa zoologiczna.
To forma wołacza od słowa oznaczającego pieczywo.
To sposób działania pełen odwagi, ale czasem także ryzyka.
Nazwa miejscowości w Polsce, końcówka „o”.
Potoczne „bimbo” – określenie osoby, używane w PL.
Nazwisko włoskiego aktora, funkcjonuje w PL.
„Brodo” to wołacz od słowa „broda”, forma poetycka.
„Brakowało” oznacza, że czegoś nie było lub nie starczało.
Zdrobniała forma „borówka”, mówiona „borówko!”.
To bezosobowa forma czasownika „bić” w czasie przeszłym.
Międzynarodowy okrzyk „brawo”, w PL z „v” też bywa.
„Bramo” to wołacz od słowa „brama”, forma poetycka.
„Brakło” znaczy, że czegoś zabrakło lub nie wystarczyło.
Forma wołacza od „Bożena”, ma końcowe „o”.
Potoczne „bombo” na brzuch, włoskie pochodzenie
Przysłówek od „bojowy”, poprawne i z „o” na końcu.
Czas przeszły „bić” w l.poj., ma „o” na końcu.
Czas przeszły „biec”, forma bezokolicznikowa z „o”.
„Biedactwo” oznacza osobę wzbudzającą współczucie.
Miasto w Czechach, poprawna nazwa z „o”.
Nazwisko/imię wł. używane po polsku, poprawnie kończy się na „o”.
Potocznie „na pewno”, funkcjonuje w polszczyźnie.
Przymiotnik od „bal”, np. „strój balowo”.
Forma przeszła „brać”, tu bezokolicznik z „o”.
Potocznie o psie; także imię psa „Bonzo”.
„Błogosławieństwo” oznacza łaskę, zgodę lub życzenie pomyślności.
Miasto we Włoszech, utrwalona polska forma.
„Belko” to wołacz od słowa „belka”.
„Barbarzyństwo” oznacza okrucieństwo albo brak kultury.
Nazwa miejscowości w Polsce, kończy się na „o”.
„Bajko” to wołacz od słowa „bajka”.
Orden på listan Słowo kończące się na O na B kommer från spelare av ordleken Stad, Land, Flod.