Słowo kończące się na O na J
„Jojo” – zabawka na sznurku, polskie użycie, kończy się na -o.
„Jabłko” – owoc, typowy polski rzeczownik na -o.
„Jutro” – przysłówek/czas, poprawne słowo kończące się na -o.
„Jako” – spójnik/wyrażenie porównawcze, ma końcowe -o.
„Jasno” – przysłówek od „jasny”, poprawna forma na -o.
„Jadło” – archaizująco o jedzeniu, rzeczownik na -o.
„Jądro” – rdzeń/centrum, też w biologii, kończy się na -o.
„Jolo” – slang od YOLO w polszczyźnie, końcówka -o.
Jezioro to naturalny zbiornik wodny 🏞️
„Jedno” – liczebnik, poprawne zakończenie na -o.
„Jasło” – miasto w Polsce, nazwa własna na -o.
„Judo” – sport walki z Japonii, w polskim używana forma na -o.
„Jego” to polski zaimek dzierżawczy 📚
„Jaro” – archaiczne/poetyckie o wiośnie, rzeczownik na -o.
„Jaworzno” – miasto w Polsce, nazwa kończąca się na -o.
„Jodło” – poprawna forma fleksyjna od „jodła”, kończy się na -o.
Rzeczownik, organ w ciele. Kończy się na „o”.
Przysłówek od „jałowy”, wyraz na „o”.
Rzeczownik „jarzmo”, poprawne, końcówka „o”.
Miasto „Jerycho” (Jericho), polska forma, na „o”.
„Jumbo” – zapożyczenie, używane po polsku.
Imię „Julio”, znane w polszczyźnie, kończy się „o”.
„Jaskrawo” opisuje intensywny, wyrazisty sposób ✨
Zdrobniałe imię „Julko”, potoczne, na „o”.
Przysłówek „jednakowo”, klasyczny przykład na „o”.
Fraza „jako tako”, potoczny zwrot, oba wyrazy na „o”.
Rzeczownik abstrakcyjny, filoz. „jestestwo”, na „o”.
Zdrobniałe imię „Jasio”, znane w polszczyźnie, na „o”.
Przysłówek „jagodowo”, np. smak, kończy się „o”.
Zdrobniałe „jedzonko”, potocznie, końcowe „o”.
„Jamno” – nazwa miejscowości/jeziora, końcówka „o”.
Nazwisko „Jagiełło”, historyczne, kończy się „o”.
Imię „Jano” – forma obca, ale używana, na „o”.
„Joanno” to poprawna forma wołacza imienia Joanna 📣
Miejscowość w Polsce, nazwa własna kończąca się na -o.
„Jagodo” to poprawna forma wołacza imienia Jagoda 📣
Nazwisko/toponim „Jodełko”, poprawna forma na -o.
Formy typu „jedzono” w języku polskim istnieją.
Nazwa własna miejscowości, poprawnie na -o.
Wołacz od „Justyna”, imię kończące się na -o.
Wołacz od „Jolanta”, imię żeńskie na -o.
„Janko” – zdrobnienie od Jan, popularne w PL.
Zdrobniałe „jabłko”, potoczne, kończy się na „o”.
„Jaśko” – zdrobniała forma imienia Jan.
„Jugo” – skrót od jugosłowiański, używany potocznie.
„Jamo” – polskie nazwisko/toponim, kończy się na -o.
Orden på listan Słowo kończące się na O na J kommer från spelare av ordleken Stad, Land, Flod.