Słowo kończące się na K na U
Znane polskie słowo; poprawne i na końcu -k.
Rzeczownik pospolity, poprawny; kończy się na k.
Prawdziwe słowo; unikanie ciosu; kończy się na k.
Powszechne słowo; spełnia warunek końcówki -k.
Słowo znane (np. Miś Uszatek); poprawne; na -k.
Rzeczownik pospolity (część instrumentu); na -k.
Poprawne polskie słowo; wyraz kończy się na -k.
Potoczne, lecz poprawne; kończy się literą k.
Powszechne słowo; znaczy fragment; na końcu -k.
Rzeczownik pospolity, znany; ma końcówkę -k.
Poprawne słowo; potocznie o czymś zbyt słodkim; -k.
Potoczne, znane słowo; poprawne i na końcu -k.
Poprawne słowo; np. pieróg uszek; kończy się na k.
Gatunek chrząszcza z rodziny jelonkowatych
Produkt pracy, termin z ekonomii/techniki
To polskie słowo oznaczające drobny fragment.
Mieszkaniec Uzbekistanu, także nazwa etnosu
To polskie słowo oznaczające mały prezent.
Starożytne miasto i lud w Mezopotamii
Nazwa małej uli, też zdrobnienie imienia Juliusz
Poprawne polskie słowo, grzeczne określenie osoby
Potoczne: ktoś z odstającymi uszami, poprawne
To zdrobnienie określenia na niesforne dziecko.
Narzędzie do ubijania, np. ziemniaków
- uścisk
Osoba pracująca w urzędzie, rzeczownik osobowy
Udo w formie kulinarnej, zdrobnienie, poprawne
To polskie słowo oznaczające nacisk lub ściskanie.
Foka uchatek, zwierzę morskie, poprawny wyraz
Potoczne „trup”, słowo istnieje w polszczyźnie
Imię męskie germańskiego pochodzenia
Potoczne określenie łobuziaka z podwórka
Dobre uczynki lub złe, klasyczny rzeczownik
Studencki skrót od „uniwersytet”, slangowo ok
Zdrobnienie od „urlop”, żartobliwe, poprawne
Czasownik „utykać” w 3 os., kończy się na -yk.
Potoczny skrót od „usterka”, istnieje w języku
To poprawna forma liczby mnogiej od nazwy Ukrainka.
Pożytek, korzyść z czegoś; poprawne polskie słowo
Mieszkaniec Urugwaju, nazwa narodowości
Czas przeszły od „uklęknąć”, forma gwarowa.
Potoczne „kosmita”, zapożyczenie, dziś dość znane.
Nazwisko/pseudonim polski, poprawny zapis.
Znak „/” w piśmie, rzeczownik pospolity.
Rzeczownik od „uszczerbać”, brak fragmentu, ale ok.
Zdrobnienie od „ulotka”, potoczna forma.
Zdrobnienie od „uśmiech”, potocznie używane.
Popularne polskie nazwisko, poprawna forma.
To poprawna forma liczby mnogiej od słowa udręka.
Osoba biorąca udział, rzeczownik pospolity.
Zdrobnienie od „Urszula”, imię pieszczotliwe.
To poprawna forma liczby mnogiej od słowa umywalka.
Potoczne od „uczeń”, trochę slangowe.
Forma dopełniacza od „Ustrzyki”, nazwa miast.
Zdrobnienie od „uliczka”, potoczne określenie.
Imię/nick, brzmi jak polski zdrobniony.
Zdrobnienie od „ukłon”, żartobliwe słowo.
Zdrobnienie od „uklejka”, mała rybka.
Rodzaj rośliny ozdobnej; zdrobniale „ubiorek”.
To rzadkie, lecz rozpoznawalne polskie słowo.
Gwaryzm: mały ogród/nieużytek, kończy się na „k”.
Orden på listan Słowo kończące się na K na U kommer från spelare av ordleken Stad, Land, Flod.