Słowo kończące się na K na Ł
Polskie słowo; rzeczownik, kończy się na k.
Znane w polszczyźnie; wyraz kończy się na k.
Łak to dawne określenie osoby bardzo łakomej.
Zdrobnienie od „łokieć”; poprawne, kończy się na k.
Potoczne „łapak” – ktoś łapiący, poprawne i na K
Diminutyw imienia Łukasz; poprawne i na k.
Zawód/sportowiec; słowo poprawne, na k.
Nazwa miasta w Polsce; poprawne, kończy się na k.
Pojazd badawczy, np. marsjański łazik NASA.
Rzadkie, ale poprawne; część siodła, kończy się na k.
Potocznie: główka/dzieciak; poprawne, na k.
Poprawne polskie słowo na „k”, znak łączący wyrazy
„Łatek” jako zdrobnienie imienia lub plamy
Sędzia niezawodowy; słowo poprawne, na k.
„Łojotok” to schorzenie skóry z nadmiarem łoju
„Ładunek” to masa, bagaż lub ładunek elektryczny
„Łebek” – zdrobnienie „łeb”, potoczne, poprawne
„Łańcuszek” to mały łańcuch, często jako biżuteria
Nazwisko/forma nazwiska „Ławek”, poprawne słowo
Odmiana skały osadowej, np. łupek ilasty.
Łakomczuszek oznacza osobę niezwykle łakomą.
- łotrzyk
Łódek to dopełniacz liczby mnogiej od „łódka”.
Dawne określenie tłuszczu, mały łój, gwara.
Łapek to forma liczby mnogiej od słowa „łapka”.
Łóżek to dopełniacz liczby mnogiej od „łóżko”.
Rzadkie: chwytak, narzędzie do łowienia owadów.
Łyżek to dopełniacz liczby mnogiej od „łyżka”.
Młody łoś, potocznie łoszak, kończy się na K.
Łazanek to poprawne, choć rzadkie polskie słowo.
Zdrobnienie od „łabędź”, mały łabądek z bajek.
Łydek to dopełniacz liczby mnogiej od „łydka”.
Nazwisko/zdrobnienie od „Łukasz”, kończy się na K.
Mała łódź, łodzik, żargonowo w żeglarstwie.
Zdrobnienie od „łaskotać”, mały łaskotek w brzuchu.
Niegrzeczny dzieciak, mały łobuziak łamie zasady.
Orden på listan Słowo kończące się na K na Ł kommer från spelare av ordleken Stad, Land, Flod.