Słowo kończące się na Z na C
Poprawne słowo, tytuł władcy, kończy się na „z”.
Przysłówek „coraz”, bardzo częsty w polszczyźnie.
Cez to pierwiastek chemiczny o symbolu Cs.
Rzeczownik „ciecz”, poprawny, kończy się na „cz”.
„Czynsz” – opłata za mieszkanie, poprawne słowo.
„Cebularz” – lubelskie pieczywo z cebulą, pycha!
„Cmentarz” – miejsce pochówku, poprawne słowo.
Forma czasownika „czekać”: „czekasz”, kończy się na „sz”.
„Czasomierz” – przyrząd do pomiaru czasu.
Ceglarz to rzemieślnik pracujący przy cegłach.
Forma „czesz” od „czesać”, poprawna, potocznie używana.
„Czacz” – nazwa własna miejscowości w Polsce.
Chrabąszcz to chrząszcz, którego larwy żyją w glebie.
Potoczna forma „czaisz?”, czyli „rozumiesz?”, poprawne.
Chrząszcz to owad należący do rzędu chrząszczy.
„Ciesz” to rozkazująca forma czasownika „cieszyć”.
„Chcesz” – forma od „chcieć”, poprawna i codzienna.
„Cinkciarz” – historyczny handlarz walutą PRL.
„Czytasz” – forma czasownika „czytać”, na „sz”.
Potoczne imię Cisz, kończy się na „z”.
Błędny zapis „cóż”, ale kończy się na „z”.
„Cichacz” – potocznie „cichy papieros”.
Forma czasownika „czepiać się”, kończy się na „z”.
Czardasz to tradycyjny węgierski taniec i melodia.
Wulgarne, ale poprawna forma z końcowym „z”.
„Czujesz” to forma czasownika „czuć” w drugiej osobie.
Chaszcz oznacza gęste, splątane zarośla.
Potoczne „kapisz?”, tu z C, kończy się na „z”.
„Czeszesz” to forma czasownika „czesać”.
Neologizm od „cytrus”, poprawnie kończy się na „z”.
Dawna forma „czynsz”; pisownia z „z” też bywała.
Potoczne „cuz” od ang. „cousin”, używane po polsku.
Wulgarne, ale realne słowo z końcowym „z”.
Rzeczownik „cieślarz”, zawód, kończy się na „z”.
Czapkarz to rzemieślnik wyrabiający lub sprzedający czapki.
Rzadka forma/skrót, ale poprawnie kończy się na „z”.
Forma czasownika „chodzić”, potocznie bez „i”
Skrócona forma „kaz”, gwara, ale z końcowym „z”.
Nazwisko/pseudonim „Czyż” w pisowni bez polskich znaków
„Cziz” to potoczne określenie sera.
Czekacz oznacza osobę lub urządzenie oczekujące.
Czas opisuje kolejność i trwanie zdarzeń.
„Chasz” to potoczne określenie haszyszu.
Characz to dawna danina lub podatek.
„Cezarz” – dawna forma „cesarz”, kończy się na „z”
Orden på listan Słowo kończące się na Z na C kommer från spelare av ordleken Stad, Land, Flod.